Leef!

We staan te wachten op de bus. Een groep jongeren staat om mij heen. De regen tikt gezellig op de paraplu’s. Sommigen schuilen in het bushokje.
‘Zullen we zingen?’ vraagt er een. Hij scrolt door zijn Playlist op Spotify en al snel schallen de stemmen over het station.

En hij zei
“Leef, alsof het je laatste dag is
Leef, alsof de morgen niet bestaat
Leef, alsof het nooit echt af is”
En “Leef, pak alles wat je kan”

Daar sta je dan. Met een christelijke groep die popliedjes zingt. Maar ik merk aan mezelf dat de woorden zich aan elkaar rijgen en dat ik geneigd ben met mijn voet op de maat mee te tikken.
Dit liedje, geschreven door André Hazes jr., ligt lekker in het gehoor. Je hoeft het niet vaak te horen voordat je het refrein volledig kent. Dat is tegelijkertijd zowel de aantrekkingskracht als het gevaar. Want wat zing je eigenlijk?

Nu naar jou. Hoe is je leven? Ken jij dit liedje? Welke muziek luister je? Hoe is je taalgebruik? Waar gaat jouw hart naar uit?

God kijkt mee met alles wat wij doen. Hij ziet en hoort alles. Ook de dingen die niemand weet dan jij alleen. Hij kent je gedachten. Hij haat de zonde.
‘Hoe moet ik leven?’ vraag je misschien.
In de Bijbel wordt die vraag ook gesteld. ‘Waarmede zal de jongeling zijn pad zuiver houden?
Als hij dat houdt naar uw Woord.’

Ieder liedje. Ieder boek. Ieder woord. Alles. Je moet het leggen naast de Bijbel. Vind de Heere het goed wat ik doe?

We laten onze tijd zoveel aan ons voorbij gaan. Ik evengoed als jij. Maar de dag komt dat we God gaan ontmoeten. Hoe zal het dan met ons zijn?

De jongeren zongen: ‘Leef, alsof het je laatste dag is.’ Een zondig liedje. Maar een zin die ons ook tot nadenken kan aanzetten. Want leef jij, leef ik, alsof het mijn laatste dag zou kunnen zijn? Heb ik Hem al lief?

Jacolien Geluk

Thema

Dit artikel valt onder een van onze basis thema's: